Ervaringen
Hieronder volgen een aantal ervaringen van vrijwilligers die via Docenten voor Afrika aan de verschillende vrijwilligersprojecten geparticipeerd hebben.
Simon
Leeftijd: 62 jaar
Beroep: leraar wiskunde
Periode: zomer 2010
Project: Houtbay High School
Ik ben ingezet op de highschool van Houtbay. een school die bezocht wordt door leerlingen uit de townships in Houtbay. dus leerlingen die niets hebben en dus ook geen schoolgeld kunnen betalen. De school heeft dus alleen het geld dat de provincie hen geeft en dat is, na aftrek van de salarissen van de docenten, niet veel.
Het werken op de Houtbay highschool was een hele ervaring. We waren met twee wiskundedocenten, mijn collega kende ik al lang omdat we op dezelfde school in Nederland werkten. Voor mij was het de afsluiting van mijn onderwijsleven, omdat ik met FPU ging, voor hem betekende het, met een vakantie van twee weken, een volledige invulling van zijn schoolvakantie.
Voor vier weken werden we gestationeerd op deze school. In het begin was het moeilijk om het niveau van de leerlingen die we hielpen in te schatten, maar gaandeweg ging dat steeds beter. Helaas, was dat niveau vaak lager dan de opgaven, die de docenten de leerlingen gaven, veronderstelden. Toch denk ik dat alle beetjes helpen en wanneer het nuttig is geweest voor één leerling is het zeker de moeite waard geweest.
Het was pas de tweede keer dat een wiskundedocent daar kwam helpen en dus keken de reguliere wiskundedocenten de kat even uit de boom. Ik denk dat ze bang waren dat we hun werk wilden overnemen, want ze waren heel verbaasd dat we niet betaald kregen, maar betalen moesten.
De organisatie in Kaapstad en Houtbay, Kevin, zorgde voor leerlingen door de klassen af te gaan die op dat moment wiskunde hadden en leerlingen die wat achter waren naar ons toe te sturen. we konden twee niveaus tegelijk aan, omdat we met twee waren, maar vaak ook konden we acht tot tien leerlingen met hetzelfde niveau helpen door enerzijds klassikaal op het bord uitleg te geven terwijl de ander keek wat er over kwam bij de leerlingen. De klassen zijn groot, zo'n 45 leerlingen, en alle niveaus van VMBO tot en met VWO zitten door elkaar.
Het is dus niet zo verwonderlijk dat eigenlijk geen enkele leerling tot zijn of haar recht komt. Wel zijn de leerlingen erg ijverig, in elk geval die bij ons kwamen en dat werden er naarmate de tijd verstreek steeds meer. Ook kwamen ze in de pauzes even gauw wat vragen. Ze deden graag wat je opdroeg en waren erg blij als ze uiteindelijk de opgaven begrepen en de laatste opdrachten zelf konden maken. Maar wij hadden het dan ook "makkelijk" zonder examendruk en met zo weinig en goed gemotiveerde leerlingen.
Dat we met twee waren werkte erg goed, we konden elkaar aanvullen en hebben uiteindelijk ook zelf van elkaar geleerd. Na de gewone schoollessen, gaven we ook nog drie middagen een uurtje extra les in de huiswerkklas van de school op de andere middagen waren we op de afterschool in het township. De verzorging en de gedrevenheid van de mensen daar, werkt erg stimulerend. Niets is hen teveel om de leerlingen en ons te helpen.
Ook het werken in de township bij de afterschool was erg leuk.Kinderen van 4 tot 12 jaar die of gewoon komen om een rustige omgeving te hebben of om wat huiswerk te maken of gewoon wat te oefenen met lezen. Mijn ervaring was zodanig dat ik nog steeds overweeg om nog eens terug te gaan. Ook kan ik iedereen aanbevelen om dit werk eens te gaan doen. Het mooiste zou zijn als er een continuïteit zou zijn van gepensioneerde wiskundedocenten, voor nog werkende docenten kan eigenlijk alleen de zomervakantie en die is dan wel meteen gevuld.

